|
GİTMEK
Bugünlerde
herkes gitmek istiyor,
Küçük bir sahil kasabasına,bir başka ülkeye dağlara,uzaklara..Hayatından
memnun olan yok,kiminle konuşsam aynı şey.
herşeyi,herkesi bırakıp gitme
isteği.
Öyle yanına almak istediği üç falan yok.Bir kendisi,bu yeter zaten.Herşeyi
herkesi
götürdün demek.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan,ama
olmuyor.Hadi kendimize razıyız diyelim,ötekide olmuyor.Yani herşeyi yüzüstü
bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte.Bir yanımız kalk gidelim
diyor,öbür yanımız otur diyor.Otur diyen
kazanıyor o yan kalabalık zira.
İş,güç,sorumluluk,çoluk
çocuk,aile,güvende olma duygusu en kötüsü alışkanlık,alışkanlığın
verdiği rahatlık,monotonluğun
doğurduğu bıkkınlığı yeniyor,kalıyoruz.
Kuş
olup uçmak isterken ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler,bir çocuk daha doğurmalar,borçlara
girmeler.işi büyütmeler.
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal
ben,kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum.değil bu şehirden gitmek iki sokak
öteye taşınamıyorum,alıp götürsem
gelmezki,bütün sokağın köpeği
olduğunun farkında,herkes onu,o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
"Sırtında
yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır.
Evet sırtımızda yumurta küfesi
var hepimizin,kendi imalatımız küfeler
ama eğretide yaşanmazki bu dünyada,
ölüm
var zira ölüme inat tutunmak lazım,inadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar
yapabilsek,var tabii yapanlar ama az,sadece kaymak tabakası.Hepimiz kaçabilsek,bütçe,zaman,keyif
denk
olsa.Gün içinde mesela küçücük gitmeler yapabilsek,ne mümkün.
Sabah
9 akşam 18.sonra başka mecburiyetler sıkışıp kaldık,sırf yeme,içme,barınmanın
bedeli bu kadar ağır olmamalı,hayatta
kalabilmek için bir ömür
veriyoruz.Bir ömür karşılığı bir ömür yani.
Ne saçma,baharmıdır
bizi bu hale getiren? Galiba ben her bahar olmam ama,
Her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç
ama olsun
İSTEMEK te GÜZEL.

Can YÜCEL

|