|
BEN ANNEYiM
Seni sevinçlerin en büyüğü
ile ellerime aldım.Hayata alışman,kendi kendine yaşayabilir bir insanoğlu
haline
gelebilmen için
seni
sütümle besledim.
Geceler boyu başucunda
bekledim,tenimin hararetiyle ısıttım,şefkatimle sardım,sana ilk davranışı,ilk
gülüşü,ilk
bakışı,ilk
heceyi ben
öğrettim.
Sana ilk şarkıyı ben söyledim,seni
karşılıksız,çıkarsız,tertemiz ilk ben sevdim.
Sana hayatta lazım olacak
ilk dersleri ben verdim.Saçını taradım ,seni yıkadım içimin bütün
hevesiyle,elimin bütün
yeterliliğiyle
diktiğim elbiseleri sana bir sevinç
gibi giydirdim.
Senin yüzünden ilk acıları ben duydum,ilk ağlayışları göğsümde
dindirdim,ilk endişelerini bana söyledin,ilk sırrını
bana açtın,
ilk dost beni edindin.
Ben anneyim ;
Bana her zaman güvendin,büyüyüp
kocaman bir insan olduktan sonrada bana ihtiyacın oldu,üzüntülerin benimde
üzüntülerim oldu,seni
pencerede bekledim,gelişinde kapılara koştum,seni
her zaman aynı duygularla bağrıma bastım,
seninle övündüm,
seninle taçlandım,şereflendim.
Ben anneyim ;
Ben sabır ve tahammülüm,ben
en yumuşak ve en sertim,cesur olmayı nasıl ben öğrettimse,korkuyuda ben öğrettim,
seni
ilk öpen ve ilk
döven benim,sevmek,şefkat,dostluk duygularının hepsi bende,
Ben anneyim ;
Bir acı duyarken beni çağırırsın,ben
teselliyim,ölsem bile gözüm arkadadır,seni merak ederim,
sen benim
eserimsin,sen benim emeğimsin,sen benim güzel günlerim,geçen ömrüm,bütün
anılarımsın,
sen ak saçlarım,buruşuk tenim,kaybolan
güzelliğim,neşem.Ümitlerimin
karşılığı kazandığım varlıksın sen,
bunun için sakınırım
seni.
Ben anneyim ;
Ben saygı bekliyorum,gönlünde
yer etmeyi isterim,unutulmaktan korkarım,baş üstünde ve baş köşede benim
yerim.
Ben anneyim ;
Ve son nefesimde her
zaman " Sütüm ve hakkım helal olsun yavrum " derim...
Sadun TANJU (Anneler günü 1963)
 [
1 ]
 |
